Μια χώρα με εξαιρετική γαστρονομική παράδοση, ικανή να προσφέρει γευστικότατα πιάτα χρησιμοποιώντας φτωχές ή και πανάκριβες πρώτες ύλες.
Η ιταλική μαγειρική τέχνη διαφοροποιείται σημαντικά καθώς κινούμαστε στον άξονα Βορρά – Νότου. Η χρήση του ελαιόλαδου επιβάλλεται σχεδόν σε κάθε γευστική παρασκευή του «φτωχού» Νότου, ενώ ανηφορίζοντας προς τον Βορρά σταδιακά συναντάται και η χρήση βουτύρου ή ζωικής κρέμας, που αντικαθιστά μερικώς το παρθένο ελαιόλαδο του Νότου.
Όλοι γνωρίζουν το πάθος των Ιταλών για τα ζυμαρικά. Αξίζει όμως να σημειώσουμε ότι στην Ιταλία παράγονται οι μεγαλύτερες ποσότητες ρυζιού στην Ευρώπη, γεγονός που εξηγεί την ύπαρξη τόσων γευστικότατων συνταγών για την παρασκευή των πολλών παραλλαγών του περίφημου Ιταλικού risotto. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η γαστρονομική κουλτούρα των Ιταλών περιορίζεται στην pasta. Τόσο η καθημερινή τους, όσο και η «εορταστική» τους κουζίνα αναδεικνύει υπέροχα τα πολλά είδη μανιταριών, τρούφας, ελαιόλαδων, ξιδιών, τυριών και αλλαντικών που έχουν στη διάθεσή τους.
Αίγυπτος
Μια χώρα με τέτοια ιστορία σίγουρα δε θα μπορούσε να έχει μια αδιάφορη γαστρονομική παράδοση. Η ποικιλία των Αιγυπτιακών συνταγών είναι ανεξάντλητη. Οι Αιγύπτιοι προτιμούν τις έντονες γεύσεις. Για το σκόρδο και το κρεμμύδι, πιστεύουν ότι η χρήση τους στην καθημερινή διατροφή βελτιώνουν την υγεία τους. Τα ψάρια και τα κρέατα μαρινάρονται με βότανα, μπαχαρικά και αρωματικά αποκτώντας ιδιαίτερες γεύσεις. Πολλά είναι τα χαρακτηριστικά πιάτα της αιγυπτιακής κουζίνας, ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουμε την παχύρρευστη και θρεπτικότατη σούπα μολοχέια, τις φελάφελ, τα φούλια (μαύρα φασόλια), τη χουμοσέγια (σαλάτα από ρεβύθια) και την ταχινέγια (σαλάτα από ταχίνι).
Τα φρούτα της Αιγύπτου έχουν μοναδική γεύση και άρωμα. Πεπόνια, σταφύλια, χουρμάδες, γκουάφα, μάνγκος, έχουν γλυκιά γεύση που εντυπωσιάζει όσους τα δοκιμάζουν. Τα γλυκά τους παρασκευάζονται κυρίως με μέλι και σάμνα, ένα εξαιρετικά αρωματικό και θρεπτικό βούτυρο γάλακτος. Τα πιο χαρακτηριστικά είναι η κουνάφα, αντίστοιχο με το κανταίφι και η μπασπούσα, γλυκό παρόμοιο με το σιμιγδαλένιο χαλβά.
Μαρόκο
Η κουζίνα του Μαρόκου είναι πλούσια σε γεύσεις, αρώματα και παραδόσεις. Με έντονες αραβικές και ισπανικές επιρροές, η μαροκινή κουζίνα συνδυάζει συχνά στα μαγειρέματά της φρούτα και κρέατα, όπως για παράδειγμα κυδώνι με αρνί ή βερίκοκα με πουλερικά, με νοστιμότατα αποτελέσματα.
Στα «σουκ», στις αγορές δηλαδή των παλιών πόλεων, μπορεί κανείς να βρει πολλά μικρά μαγαζιά, που εμπορεύονται όλων των ειδών τα μπαχαρικά και τα βότανα που χρησιμοποιούνται στην κουζίνα. Η χρήση των προϊόντων αυτών στην κουζίνα των Μαροκινών και των Βερβερίνων γίνεται με εντυπωσιακό τρόπο. Ακόμα και το αγαπημένο καθημερινό τσάι που απολαμβάνουν οι Μαροκινοί αρωματίζεται αποκτώντας γεύση ελαφριά και δροσιστική.
Το αρνί είναι το κρέας που προτιμούν περισσότερο οι Μαροκινοί και η δημοφιλέστερη παρασκευή του είναι με κους κους. Το κους κους παρασκευάζεται από σιμιγδάλι, το οποίο βρέχεται ελαφρά, τρίβεται με το χέρι και κοσκινίζεται. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται όσες φορές χρειαστεί, έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι ομοιόμορφοι κόκκοι του.
Τουρκία
Πλούσια σε γεύσεις και αρώματα η κουζίνα της Τουρκίας, με πολλές αρωματικές μαρινάδες και δροσιστικές σάλτσες που ισορροπούν πετυχημένα τις έντονες γεύσεις των περισσότερων κρεάτων, ικανοποιεί τους απαιτητικούς καλοφαγάδες που επιθυμούν να γευτούν την ευρωπαϊκότερη εκδοχή της ανατολίτικης μαγειρικής. Η παρασκευή και η απόλαυση του γιαουρτιού αποτελεί παράδοση από την εποχή που οι Τούρκοι ζούσαν νομαδικά. Απολαμβάνουν πραγματικά το γιαούρτι, το οποίο το χρησιμοποιούν για την παρασκευή φαγητών, γλυκών, σαλτσών όπως το αϊράνι που τους δροσίζει ευχάριστα, ιδιαίτερα μετά από φαγητά με καυτερές και βαριές σάλτσες. Λατρεύουν κυριολεκτικά τις μελιτζάνες, για τις οποίες έχουν πολλές συνταγές, όπως το «αυτοκρατορικό» Hunkar Begerdi.
Το τσάι, το οποίο το καλλιεργούν στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, κοντά στα παράλια της μαύρης θάλασσας, τους συνοδεύει σε καθημερινή βάση. Τα γλυκά τους είναι πολύ σιροπιαστά, με νοστιμότατους ξηρούς καρπούς και πλούσια γεύση και έχουν φανατικούς οπαδούς. Μερικά αντιπροσωπευτικά γλυκά είναι το sekerpare, οι τουλούμπες, το κανταϊφι και ο μπακλαβάς.
Βενεζουέλα
Η Βενεζουέλα είναι η μοναδική χώρα της Λατινικής Αμερικής με ακτογραμμές που βρέχονται από την Καραϊβική και από τον Ατλαντικό ωκεανό. Η εθνική της κουζίνα έχει επηρεαστεί από πολλές ξένες κουζίνες (Κολομβία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Συρία, Λίβανο), οι οποίες αφομοιώθηκαν από τους ιθαγενείς, δημιουργώντας με το πέρασμα των χρόνων την παραδοσιακή κουζίνα της Βενεζουέλας. Λαός με προτίμηση στις έντονες γεύσεις και στα χρώματα, δε θα μπορούσε παρά να δημιουργήσει και αντίστοιχα πιάτα.
