"Zάχαρη ένα καύσιμο απαραίτητο για τη λειτουργία του εγκεφάλου". Γεγονός αλλά και μια καλή δικαιολογία όταν θέλουμε μα απολαύσουμε ένα λαχταριστό γλυκό… Κάθε στιγμή είναι στιγμή για γλυκό. Κυρίως μετά τον απογευματινό ύπνο, με τον απογευματινό καφέ και βέβαια μετά το φαγητό.
Διαλέξτε!
Επιλογές πάμπολες σε γλυκά με σοκολάτα (λευκή, γάλακτος, πικρή, με Χ περιεκτικότητα σε κακάο, με φρούτα, με ξηρούς καρπούς, με flakes, με γέμιση), γλυκά κρεμώδη, με σαντυγί, με τυρί, με κρέμα, με ζύμη, σιροπιαστά, φουρνιστά, τηγανιτά, ψυγείου, παγωτό… που μπορούν να προκαλέσουν σύγχυση. Μόνο οι συνειδητοποιημένοι μπορούν να ανταπεξέλθουν στις βιτρίνες ενός ζαχαροπλαστείου.
Επιστροφή στην παράδοση
Αν πραγματικά θέλουμε να κάνουμε την πιο νόστιμη αλλά και την πιο υγιεινή επιλογή δεν έχουμε παρά να γυρίσουμε πίσω στις ρίζες μας και να αγαπήσουμε πάλι τα παραδοσιακά γλυκά του τόπου μας.
Κυρίαρχοι στο παιχνίδι είναι το μέλι, οι ξηροί καρποί και τα φρούτα που περιέχουν καλά λιπαρά, βιταμίνες και ασβέστιο σε σχέση με τη σοκολάτα ή την κρέμα γάλακτος.
Με φρούτα και λαχανικά
Τα πιο γνωστά παραδοσιακά γλυκά της Ελλάδας είναι τα γλυκά του κουταλιού, μικρές, απολαυστικές και σιροπιαστές μπουκιές με ό,τι φρούτο, λαχανικό ή ξηρούς καρπούς, μπορείτε να φανταστείτε, από σταφύλι, καρπούζι και μήλο, μέχρι τοματάκι και άνθη λεμονιάς. Τα γλυκά του κουταλιού όπως και οι κομπόστες, οι μαρμελάδες ή οι σάλτσες τύπου πελτέ τα γκουρμέ πλέον τσάτνει, επινοήθηκαν πριν χιλιάδες χρόνια, από την ανάγκη των νοικοκυρών να συντηρήσουν τα φρούτα και τα λαχανικά που περίσσευαν. Το γλυκό του κουταλιού αποτελούσε πάντα το πιο καλοδεχούμενο κέρασμα για όλα τα νοικοκυριά, ενώ η επιτυχία του αποτελούσε και λόγο παινέματος για τη νοικοκυρά. Παλιά οι νοικοκυρές έβαζαν ασβέστη στα γλυκά για να γίνουν τραγανά. Τα άφηναν καμιά δυο μέρες και μετά τα ξέπλεναν καλά και άρχιζε η διαδικασία της παρασκευής του. Σήμερα, τα γλυκά του κουταλιού γίνονται με ζάχαρη και με προσθήκη χυμού λεμονιού στο τέλος του δεσίματος, που βοηθά στη συντήρηση, ώστε να αποφεύγεται το ζαχάρωμα.
Με αμύγδαλα
Τα συναντάμε κυρίως στα νησιά αλλά με τον καιρό κατέκτησαν όλη την ενδοχώρα. Αμυγδαλωτά, εργολάβοι, αμυγδαλόπιτες, καραμελωμένα αμύγδαλα, σοκολατάκια αμυγδάλου, κουραμπιέδες κ.αλ. Τα αμύγδαλα ταιριάζουν παντού κι έχουν υπέροχο άρωμα και ντελικάτη γεύση.
Τα αμυγδαλωτά πλάθονται με τα χέρια, σε φόρμες που έχουν έρθει από τα αρχαία χρόνια και θυμίζουν άκανθες από κιονόκρανα και περίεργα φυτά, η απλοΐκότερη μορφή τους είναι αυτή σε σχήμα πολύ μικρού αχλαδιού.
Από την δυτική Ελλάδα τώρα και πιο συγκεκριμένα από τα Επτάνησα μας έρχεται ένα γλυκό με αμύγδαλα και ζάχαρη, το μαντολάτο. Το γλυκό αυτό το έφεραν οι Ενετοί στη χώρα μας, αλλά αγαπήθηκε τόσο από τους ζακυνθινούς που εντάχθηκε στην παράδοση τους. Το μαντολάτο είναι το παραδοσιακό γλυκό του γάμου.
Εξ ανατολής…
Με κορν φλάουρ και ζάχαρη
Διάσημα γλυκά που ελληνοποιήθηκαν από την ανατολή και έγιναν γνωστά στις Κυκλάδες είναι τα λουκούμια. Αυτό το μαλακό γλυκό, παρασκευάζεται με νερό, ζάχαρη, αλεύρι, κιτρικό οξύ και ροδόνερο Το συνεχές ανακάτεμα κάνει το μείγμα διάφανο και κολλώδες. Συνοδεύουν με τον καλύτερο τρόπο τον ελληνικό καφέ και το δροσερό νερό. Άξιος ανταγωνιστής είναι το υποβρύχιο σε δροσερό νερό.
Με μέλι και άλλα…
Άλλα γλυκά των οποίων η προέλευση χάνεται στα βάθη της Ανατολής, είναι το γαλατομπούρεκο, το εκμέκ, το κανταΐφι, ο μπακλαβάς, το ραβανί, ο χαλβάς, αλλά και οι λουκουμάδες. Η λέξη λουκουμάς για παράδειγμα προέρχεται από την τούρκικη λέξη «lokma» και σημαίνει γεμάτο στόμα ή μπουκιά. 
Η λέξη χαλβάς, «χελβάς» στα τούρκικα, σημαίνει γλυκό. Ο χαλβάς είναι το αρχαιότερο γλυκό της τουρκικής κουζίνας. Βεβαίως όταν ήρθαν αυτά τα γλυκά στη χώρα μας, εξελίχτηκαν, διαμορφώθηκαν και έγιναν αυτά που ξέρουμε σήμερα. Ο χαλβάς ας πούμε έχει πια πολλές παραλλαγές, ο σιμιγδαλένιος, ο χαλβάς Φαρσάλων, και ο Μακεδονικός. Επίσης σε ορισμένες περιοχές της Νότιας Ελλάδας και σε πολλά νησιά του Αιγαίου εμφανίζονται τουλάχιστον πέντε με έξι παραλλαγές του που έχουν σαν κύριο συστατικό το τυρί.
Τέλος το υγιεινότερο και θρεπτικότερο γλυκό που έχει να επιδείξει η Ελλάδα είναι το παστέλι. Είναι ένα γλύκισμα τονωτικό, πλούσιο σε βιταμίνη Ε, ασβέστιο, φώσφορο, κάλλιο, μαγνήσιο, σίδηρο.
Γλυκές γιορτές
Υπάρχουν γλυκά άρρηκτα συνδεδεμένα με τις γιορτές όπως:
Χριστούγεννα - μελομακάρονα, κουραμπιέδες, δίπλες , βασιλόπιτα αλλά και τηγανίτες.
Πάσχα & Απόκριες – Μυζηθροπιτάκια, καλτσούνια, λυχναράκια, μελιτίνια, γαλακτομπούρεκο, γαλατόπιτα, κουλουράκια, τσουρέκια.
Καθαροδευτέρα και Σαρακοστή – χαλβάς, ροξάκια και μπακλαβάς με λάδι.
Τρύγος – Μουσταλευριά και πετιμέζι. Πολύ θρεπτική τροφή και σε συνδυασμό με το σουσάμι αποτελεί μια εξαιρετική πηγή ασβεστίου για όλους.
